Voorwoord van Leneke Geertzema, de eigenaresse van Eléa de la Garenne d’Armagnac.
In juni 2009 ben ik terug gekomen na 10 jaar Frankrijk en lid gemaakt van de Nederlandse Pointer Club door mijn goede kennis Theo Kerklaan. In Frankrijk de jachtcursus gedaan, want ik kom uit een jagersfamilie en in Frankrijk is jagen en vissen volksport nummer 1. Eerder heb ik in Nederland een succesvolle periode in de rij- en springpaardensport en fokkerij gehad.
Wel nu, ik was op zoek naar een hond en trof bij kennissen in Frankrijk een jonge Pointer aan, waarop ik vroeg: “heeft de fokker nog een teefje?” Neen, er waren alleen nog reuen. Toen ben ik op het internet gaan zoeken en vond in een straal van 150 km vier fokkers van Pointers. Een zeer enthousiaste fokker gaf mij de tip van de gerenommeerde fokker Mr. Daniel Marzelle uit Libourne. Hij had tophonden vertelde hij, zeer geschikt voor het veldwerk en de tentoonstellingen.
Ik hoorde van Theo, dat hij een vriend had, die zijn hond in Frankrijk had laten dekken. Dat gaf mij de doorslag, dat ik een Pointer uit Frankrijk wilde. Ik ben op de bonnefooi naar Mr. Daniel Marzelle gegaan in Libourne. Ik dacht mensen met jonge honden zijn altijd thuis en om 13.30 uur trof ik Mr. Daniel Marzelle thuis. Ik werd met open armen ontvangen.
Zijn honden liepen op het terras in de afgezette tuin. Zowel teven als reuen, groot en klein, liepen met elkaar. Moeder Polka del Sassalbo is een dochter van Nérack de la Garenne d'Armagnac en had 12 kinderen geworpen: 6 reuen en 6 teven en op 1 na allemaal zwart. Er waren teefjes gereserveerd, maar de nieuwe baasjes hadden de hondjes nog niet uitgezocht, dus had ik de eerste keus uit het nest. Het is “Eléa de la Garenne d’Armagnac” geworden.
Ik ben met Theo naar de fokker van zijn honden geweest Jan van Haren. We hebben de boeken erbij genomen en kwamen tot de ontdekking, dat Eléa familie is van Jan zijn honden. Ze komt uit een fantastische werklijn met veel uitstraling. Mocht er belangstelling zijn voor een pup, dan wil ik een nestje fokken met Eléa.